Door mijn vele reizen vroeger besef ik dat Vlaanderen een hemel op aarde is om oud te worden.
De voorzieningen en de redelijke kost daarvan zijn uniek. Dat kon ik 2 jaar geleden nog ondervinden.
Na een knieoperatie kreeg ik tijdelijk huishoudelijke hulp om te kuisen, koken en enkele boodschappen te doen.
Daarnaast had ik ook nog Piet die 3 weken bij mij kwam logeren om verder voor mij te zorgen.
Lena, mijn jongste dochter heeft me ook enorm geholpen vooral in de periode dat ik nog niet opnieuw mocht fietsen.
Eerlijk gezegd had ik het daar erg moeilijk mee in het begin. Zo verzorgd worden door je eigen kind doet je beseffen dat er waarschijnlijk een moment komt dat ik een last voor hen zal worden.... en dat is een moeilijk punt voor mij.
Ik zal in de toekomst niet eindeloos kunnen blijven wonen op mijn appartement op de derde verdieping.
Wat ik kost wat kost wil vermijden is een last worden voor mijn kinderen. Die hebben het al druk genoeg met hun eigen gezin.

Als de houding van sommige dienstverleners in de gezondsheidszorg een probleem is, hoe kunnen we hieraan dan iets verbeteren?